نامه سراسر عزت و افتخار “نرگس محمدی” به دادستان کل کشور

 

جناب آقای دادستان…!

من یک فعال حقوق بشر هستم،
و تاکنون نوشته‌هایم با محوریت قانون و
اعلامیه جهانی حقوق بشر و حقوقِ نوشته شده
بر اوراق کتاب، بوده است. اما این نامه را از داخل زندان و بر مبنای حیثیت و شرف انسانی می‌نویسم که بر اوراق و کتب قانون، نانوشته، اما بر جانم حک شده است.

من یک انسانم.
من یک شهروند آزاد ایرانی‌ام.
پس اجازه تعرض به حیثیت و هویت و موجودیت انسانی‌ام نخواهم داد، و تا احقاق حقم، و اجرای عدالت، سکوت نخواهم کرد. پس منتظر شنیدن سخنانی هستم که مبنای حقوقی داشته باشند.

جناب آقای دادستان…!
قوه قضائیه که شما نیز عضوی از آن هستید،
حکمی غیر عادلانه علیه اینجانب صادر کرده..،
که به الزام قانون؛ زندان را تحمل خواهم کرد..،
نه قصد تخطی و فرار دارم، و نه قصد بازگشت دارم.

اما مطمئن باشید که پرونده من…
از هزاران هزار پرونده ایرانیان باشرفی است،
که نه‌ تنها وضعیت نامناسبی ندارند، بلکه برگی
افتخار آفرین از مبارزات حق‌طلبانه ملتی است،
که جان و مالشان را برای آزادی و عدالت داده‌اند،
و خواهند داد.

اگر فرض حضرتعالی بر این است،
که بنده مطرود همان قدرتمدارانی هستم،
که اعلام بیزاری و بیگانگی و جدایی مرامشان
نموده‌ام، جای بسی رضایت و شکر گزاری است،
اما من نه ضلع و زاویه مثلث شوم متصورحضرتعالی،
که مؤمن به کرامت والای انسانی از طریق تلاش برای
تحقق آن می‌باشم.

پیشنهاد می‌کنم…
اگر قصد برملا کردن و رسوا نمودن دارید،
که همگان بدانند چه کسی خوب و چه کسی بد است، نگاهی به پرونده متهمان کهریزک، دروغ گویان و دزدان بیت المال، حمله کنندگان به کوی دانشگاه، و آمران و عاملان فجایع سال ۸۸ بیفکنید، تا متوجه شویم که کدامیک از مسئولان از سر جهل و غفلت حرکت کردند و می‌کنند و جامعه دچار چه نوع مصیبت بزرگی شده است.

در پایان اعلام می‌کنم…
آماده‌ام صفحه به صفحه کیفرخواست و
دفاعیاتم، و لحظه به لحظه زندگی‌ام را برملا کنید،
تا همه ما نزد افکارعمومی به قضاوت نشانده شویم،
تا مطرود شود هرکدام از ما که سزاوار طردشدن است.

نرگس محمدی آبانماه ۱۳۹۵( زندان اوین)