انتقال رضا شهابی به بیمارستان و بازگرداندن او علیرغم دستور پزشک

سحبانیوز، رضا شهابی، فعال سندیکالیست در چهل و نهمین روز از اعتصاب غذا به دلیل وخامت حال به بیمارستان اعزام شد. آقای شهابی علیرغم دستور پزشک و وضعیت نامناسب جسمی پس از معاینه در بیمارستان دوباره به زندان بازگردانده شد.

به گزارش سایت حقوق بشر ایران، به نقل از سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، رضا شهابی فعال سندیکالیست در چهل و نهمین روز اعتصاب غذا به دلیل وخامت وضع جسمی امروز چهارم مهرماه ۱۳۹۶، برای معاینه پزشکی به مدت یک ساعت به بیمارستان مدنی کرج منتقل شد و علی رغم دستور موکد پزشک مبنی بر بستری شدن ایشان، مجددا به زندان رجایی شهر بازگردانده شد.

خانواده این کارگر زندانی برای دقایقی رضا را دیدند و بنابر اظهار همسرشان رضا شهابی به راحتی قادر به تشخیص همسر و فرزندان خود نبود.

رضا شهابی راننده اتوبوس ۴۵ ساله، به دلیل فعالیت‌های کارگری در قالب «سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه» در خرداد سال ۱۳۸۹ بازداشت و به اتهام تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی با حکم شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به شش سال زندان و ۵ سال محرومیت از فعالیت‌های اجتماعی محکوم شد. او که از دررفتگی مهره های گردن و کمر رنج می برد و دوبار مورد عمل جراحی قرار گرفت پس از  اعتصاب غذاهای مکرر در زندان‌های اوین و رجایی شهر، در چهاردهم مهر ۱۳۹۳ با سپردن وثیقه دویست میلیون تومانی برای پیگیری درمان بیماری‌هایش به مرخصی درمانی اعزام شده بود.

مسئولان قضایی به رضا شهابی اعلام کردند ایام مرخصی درمانی‌اش نیز به عنوان محکومیت محسوب شده و او دیگر به زندان باز نخواهد گشت. همزمان نمایندگان جمهوری اسلامی در سال ۲۰۱۵ آزادی مشروط و بازگشت به کار او را به سازمان جهانی کار اعلام کردند.

با وجود وعده های داده شده مسئولین و گزارش رسمی به سازمان جهانی کار مبنی بر آزادی آقای شهابی، قوه قضائیه پس از سه سال، در سال ۱۳۹۶ با این استدلال که سه ماه از محکومیت رضا شهابی مرخصی محسوب نشده، او را مجددا به زندان فراخواند. رضا شهابی روز هیجدهم مرداد سال جاری پس از دریافت اخطار ضبط وثیقه، خود را به زندان رجایی شهر کرج معرفی کرد.

همسر رضا شهابی در خصوص مطالبه اصلی این زندانی اعتصابی پییش تر به رسانه ها گفته بود “آزادی بی قید و شرط و رسیدگی به «پرونده‌سازی» های صورت گرفته در یک دادگاه عادلانه در کنار پایان دادن به آزار و اذیت های بی پایان مهمترین خواسته او است.”