یادداشت روز؛ به قلم آقای تقی رحمانی روزنامه نگار ،شنبه, دی ۲۲, ۱۳۹۷

سحبانیوز سایت حقوق بشر ایران،

حقوق را بده اما حق را نه؟
تعجب نکنید این سیاست پایدار حکومت ایران با اعتراضات کارگری بوده است.
۴ دهه است که بعد از اعتراضات کارگران برای حقوق عقب افتاده ، نیرو های امنیتی وارد می شوند تا مسئله را جمع کنند.
خواسته کارگران مطالبه حقوق عقب افتاده است و حق تشکل و اعتراض.
با دادن حقوق عقب افتاده ، حکومت سیاست حق قانونی اعتراض و حق تشکل را به اینده حواله می دهد. این سیاست یعنی نا امنی حق فعالیت صنفی و مدنی.
البته حقوق عقب افتاده را هم از جیب مردم می دهند یعنی از در امد نفت یا چپ اسکناس بی پشتوانه که تورم زا است تورم هم روی دوش کارگران و معلمان بیشتر سنگینی می کند
با توجه به فضای مجازی ایجاد شده اعتراضات کارگران فولاد و هفت تپه انعکاس وسیع پیدا کرد. اما روش حکومت تغییر کرده است؟
چهره شدن کارگران به دلیل امکانات فضای مجازی هم اگر در جهت فعالیت انان برای داشتن حق قانونی شدن حق اعتراض و حق تشکل منجر نشود باز دستاوردی پایدار قلمداد نمی شود.
امکان فضای مجازی وجهت و حمایت روشنفکران و نیروهای سیاسی و حتی فعالیت چهره های کارگری، اصلی ترین مطالبه شان حق قانونی اعتراض و تشکل مستقل کارگری باید ،باشد.

تقی رحمانی

✍️ دیدگاه شما 🙏