من و انتخابات؛ نمی‌خواهم دیگران برایم نماینده‌ انتخاب کنند

 

سحبانیوز سایت حقوق بشر ایران _ سلسه متن‌های کوتاه از شماری از رای‌دهندگان و دیدگاه‌های آنها در مورد انتخابات پارلمانی در مجموعه‌ای زیر نام؛ من و انتخابات

 

منیره یوسف‌زاده، معاون والی کابل

انتخابات به معنی ساده‌ و صریح “رقم زدن سرنوشت” است. هر انسانی به حکم زنده بودن، به جای دست روی دست گذاشتن، دوست دارد در سرنوشت خود و آن‌چه پیرامونش اتفاق می‌افتد، نقش بازی کند؛ نقشی که به او یادآوری می‌کند موجودی ارزشمند و صاحب‌اراده است.

من در انتخابات ثبت نام کردم چون نمی‌خواهم منتظر باشم تا دیگران برایم نماینده‌ انتخاب کنند و کسی یا کسانی به جای من تصمیم بگیرند.

در انتخابات پارلمانی گذشته با همین منطق شرکت کردم و به نامزدی که او را اصلح‌تر از دیگران تشخیص دادم، رای دادم. بالاتر از این، من به کسی رای دادم که بخشی از وجودم را در او و تلاش‌هایی که برای بهسازی وضعیت کشور و مردمش داشت، می‌یافتم.

نامزدی که به او رای دادم یک زن بود. او به پارلمان راه یافت و من تا هنوز طعم آن پیروزی را زیر زبانم دارم. من از کار نماینده‌ انتخابی‌ام راضی هستم نه آنقدر که به او نمره ۱۰۰ بدهم ولی از انتخابم راضی‌ام.

روز ۲۸ میزان/مهر به پای صندوق رای خواهم رفته و این‌بار نیز نامزد مورد حمایتم یک زن است. به او امیدوارانه رای خواهم داد اما هیچ انتظار صد درصدی از انتخاب خودم و عملکردهای او در صورت راهیابی به مجلس ندارم؛ چون به دنیای نسبیت‌ها باورمندم و اطمینان دارم که هیچ کس و هیچ چیزی کامل نیست و قرار نیست کامل باشد.

در پایان به عنوان نتیجه‌گیری، می‌خواهم از جمله معروف رنه‌دکارت، فیلسوف فرانسوی الهام بگیرم که گفته “می‌اندیشم، پس هستم.” من می‌خواهم بگویم که “رای می‌دهم، پس هستم!”

عادله آزاد، دانشجوی حقوق/ کابل

من برای شرکت در انتخابات ثبت نام کرده‌ام و تصمیم دارم رای هم بدهم.

من از کارکرد کسانی که قبلا انتخاب کرده بودم، راضی نیستم. نه تنها من که بسیاری از دوستان و هم‌نسلانم راضی نیستند. ما انتظارات بیشتری داشتیم اما کارکرد ضعیف و درگیر بودن نمایندگان مجلس به کارهای شخصی و سیاسی محض، سبب شد که پارلمان افغانستان اعتبارش را از دست بدهد، مردم در وضعیت بد زندگی قرار بگیرند و وضعیت امنیتی هر روز بدتر شود.

درست است که وظیفه نمایندگان پارلمان تأمین امنیت نیست، این هم وظیفه پارلمان نیست که به سفره مردم نان بیاورد اما اگر پارلمان گذشته به وظایف اصلی‌اش که مهمترین آن نظارت دقیق و جدی از کارهای حکومت است، عمل می‌کرد، اکنون ما در وضعیت بهتری قرار داشتیم. نه ناامنی این همه گسترش می‌یافت و نه هم مردم این همه بیچاره بودند.

من به انتخابات پیش رو خیلی خوش بین نیستم اما در آن شرکت می‌کنم. باور من این است که ما راهی جز این نداریم. اگر بخواهیم یک نظام دموکرات داشته باشیم و یا دست‌کم به طرف داشتن یک نظام خوب و دموکرات برویم، باید به انتخابات که اساس دموکراسی است نگاه مثبت داشته باشیم؛ حتی اگر این انتخابات پر از تقلب باشد. تک تک ما وظیفه داریم در بدترین شرایط، از پروسه‌های دموکراتیک حمایت کنیم حتی اگر پروسه به گونه درست عملی نشود.

اما از آنجایی که بیشتر نامزدان این دور جوانان تحصیل کرده‌ و شماری از آنها به دلیل کارکردهای گذشته‌شان، محبوب نیز هستند، به پارلمان آینده تا حدی خوشبین هستم.

ما سرنوشت خود را باید با رای خود تغییر بدهیم حتی اگر آنطوری که گفته می‌شود به رای ما ارزش داده نشود.